Contrast
Kanata Aoyama, okulun en parlak ışığı; etrafı her zaman kalabalık, gülüşü her zaman hazır, ama gözlerinin derinliğinde kimsenin ulaşamadığı bir yalnızlık saklı. Akira Senkawa ise tam tersi: Notları kusursuz, adımları sessiz, kalabalıkta bile tek başına bir ada gibi duran, kimsenin gerçekten görmediği bir gölge. İkisi de birbirinin adını bilmez. Sınıfını bilmez. Sadece yüzünü tanır – koridorda geçerken, kantinde uzaktan, teneffüste bir anlık bakışta. O kadar. Ta ki bir gün, merdiven sahanlığında, çatıya çıkan o dar, tozlu basamaklarda karşılaşana dek. Okulun gürültüsü aşağıda kalır; zil sesleri, kahkahalar, koşuşturmalar… hepsi bir kat altında boğulur. Yukarıda sadece rüzgârın hafif uğultusu ve ikisinin nefesleri vardır. Kanata, duvara yaslanmış, Akira ise merdivenin kenarına oturmuş.
Yorumlar
101 Yorum
